Spiritus

Ik mijd 's weekends de stad, dronken grensoverschrijders en ikzelf met een veel te kort lontje gaan niet samen.

Conflict vermijdend gedrag betekend voor mij lekker thuis blijven, of ergens met mijn camera bezig zijn waar het niet te druk is.

Prima.

Onverwachts kwam ik met camera toch in de stad terecht. De sfeer was vrolijk, en ik genoot er wel een beetje van, de laatste stappers gingen naar huis, de marktlui bouwden hun stands op.

In een steeg word mijn aandacht getrokken door een stapel 'rommel' die daar niet hoort. Wanneer ik beter kijk zie ik boodschappen een grote fles spiritus en, juist, een mens.

Ik wist dat in de voormalig Sovjetunie mensen spiritus dronken, uit pure armoede en ellende. na Perestrojka en Glasnost kwam spiritus.

ik benader de persoon in stilte, maar niet stiekem. En maak een foto van wat ik zie.

Dat is namelijk wat ik doe, fotograferen, vastleggen, documenteren.

vervolgens slaat de schrik me om het hart. Het valt me op dat de dakloze persoon in een rare houding ligt.

Is alles ok? retorische vraag, de man heeft een fles spiritus achter de kiezen.

De man word wakker, ik zie hem en hij mij. Hij herkend mij, en ik hem.

Het is mijn grote vriend. Letterlijk. Een tijd terug had ie 'im knast' gezeten. boetes uitzitten. Dat had de toch al grote sterke man goed gedaan.

Ik neem in me op wat ik zie, van de grote sterke man is niets over, zeker 25kg afgevallen en zijn huidskleur ligt dichterbij paars dan rood.

nait best.

Wat doe ik, wat kan ik doen?

Niets.

De politie zou hem een dag opsluiten, een boete geven en hem weer vrijlaten. Iets wat ze overigens niet graag doen. Je kan roepen wat je wil, maar niemand word agent om daklozen nog verder de ellende in te helpen.

Een arts of verpleger zou hem vertellen geen spiritus meer te drinken, de man zou dit beloven en staat vervolgens weer op straat. Vrije wil.

Daarbij, beidde opties zijn voor mij not done. Ik kan doen wat ik doe doordat ik de regels van de straat niet alleen respecteer maar ze ook hanteer.

Je belt de politie niet, punt.

Ik berg mijn camera op en doe wat ik wel kan doen. ik ga naast mijn vriend zitten. We praten wat.

Tijdens het gesprek valt mijn vriend af en toe weg, of dit de intoxicatie is of de slaap kan ik niet weten.

eng.

We hebben het over koetjes en kalfjes. Deze man heeft een speciale plek in mijn hart, en ik vermoed bij meer mensen. Hij is gast bij de Open Hof. De kathedraal van de daklozen, een heilige plek voor de onderste laag van de samenleving en dus ook voor mij.

's avonds ga ik met vrienden eten, het weer is lekker en het is heel gezellig. We bespreken het voorval. Ik vertel er emotioneel gedistantieerd over, en vraag me tegelijk af hoe gezond of ongezond dat is.

Wanneer ik mijn hoofd op mijn kussen leg schieten de gedachten door mijn hoofd.

De angst dat wat ik doe mij misschien eens gaat opbreken, dat me een keer wat overkomt.

Dat ik een keer teveel gezien heb, en over de rand val.

Daarom schrijf ik soms verhalen bij mijn foto's.

Wanneer mensen me vragen waarom ik de foto's maak moet ik zoeken en denken naar antwoorden.

Mocht iemand ooit vragen waarom ik soms verhalen bij mijn foto's vertel, dan staat het antwoord als afsluiter bij mijn langste verhaal tot nu toe.

therapie is te duur.

Geplaatst in Dagelijks leven, Hulpverlening, Verhalen op 08-07-2018


Andere blogs

Tussen Wal en Schip

Het is maandagmiddag 15.44 uur wanneer we een e-mail ontvangen van een bezorgde inwoner van onze mooie stad. Het is meer een noodkreet dan een hulpvraag, zoals we die vaker krijgen. Het gaat om Jan! Jan ligt met de boot in Groningen! Door één of andere reden is hij zijn uitkering kwijtgeraakt toen hij ziek was en zijn post niet kon ophalen. Jan heeft niks meer, behalve zijn boot. Lees het hele artikel.


Van dakloos naar een (T)huis

Ellen leefde op straat. Nu, twee jaar later, heeft zij een huis en is het haar gelukt om er een 'thuis' van te maken. Lees hier haar inspirerende verhaal, verteld door Jeanet Regnerus, medewerker bij LIMOR en betrokken bij de begeleiding van Ellen. Lees het hele artikel.


Hoe een modern kerstverhaal de harten van de Groningers stal

Het klinkt als een kerstverhaal dat het ook nog eens een vervolg krijgt tot en met Nieuwjaarsdag. De assistent-manager van een Gronings hotel trok zich het lot aan van een 20-jarige man die al bijna een half jaar in de straten van de noordelijke stad slaapt.  Lees het hele artikel.


De Goede Doelen week van G.V. Groen Geel

Van zondag 25 november tot en met zaterdag 1 december 2018 heeft voetbalvereniging Groen Geel in het teken gestaan van de Goede Doelen Week. Dit jaar hebben ze onze stichting Straatwijs als goede doel uitgekozen en hier zijn wij erg trots op en blij mee! Lees het hele artikel.


Van het vluchtige leven op straat naar eigen huisraad

"Ik ben op de koffie bij een cliënt thuis. Hij heeft een flink portie teleurstellingen en trauma’s in zijn rugzak. In het verleden is hij misbruikt. Een stabiele gezinssituatie was voor hem ver te zoeken. Na een turbulent leven waarin wonen in een opvanginstelling en bivakkeren op straat elkaar afwisselden, heeft hij nu een eigen huis." Straatwijs Blog van Joris Stavenga, werkzaam bij LIMOR. Lees het hele artikel.


Daklozen eerst naar de kapper en dan lekker eten!

Het is zondag 29 juli 2018, Groningen. Samen met Thomas Sykes Hairstudio en restaurant Block & Barrels organiseren we een speciale event voor daklozen. Een middag en avond waarbij daklozen helemaal centraal staan. Eerst lekker naar de kapper en daarna samen eten bij een heerlijk restaurant in de binnenstad van Groningen. Lees het hele artikel.


Afval

Het straatleven in Groningen wordt in beeld gebracht door Joram Krol. Lees hier zijn blogs en bekijk zijn foto's. Lees het hele artikel. Lees het hele artikel.


Aandacht maakt alles mooier!

Op 29 mei gaf IKEA Groningen in samenwerking met Stichting Straatwijs een gratis maaltijd aan bezoekers van de maatschappelijke opvang (Leger des Heils en de Open Hof). Lees het hele artikel.


Ons eerste event: de ontmoetingsdag!

Op 24 mei 2018 tussen 11.00 en 14.00 vond de ontmoetingsdag plaats in de Oude Gasfabriek te Groningen. Het doel van deze dag was dat dak- en thuislozen en hulpverleners met elkaar in contact konden komen op een laagdrempelige manier. Lees het hele artikel.


onderwerpen

Dagelijks leven (17)   Hulpverlening (16)   Tips (3)   Verhalen (17)   Wensen (11)